STADSGEDICHTEN HEERHUGOWAARD 2011

Accijnstoren Nationale monumentendag Hij weigert toegang tot een stad. Er is geen plek meer in de haven als geen tolgeld wordt betaald. Tot zijn lot het noodlot tart en hij zoek raakt in de tijd die hem iets uit zicht verschuift. Hij mag niet meer het verkeer verhinderen. Hij moet gaan staan waar men hem plaatst. Dan blijkt de pracht nog onverminderd, dan blijft hij fier tot aan vandaag. Elbert Gonggrijp,   Heerhugowaard,   8 september 2010   * (Ingezonden gedicht sollicitatie stadsdichter)

Voor wie dit leest     Op een open plek viel een woord, mijn woord.   Toen het zich ontvouwde werd ik stil, nam pen en papier ter hand.   En ik schreef. Niet het alledaagse, maar het ruw gerande dat om aandacht schreeuwde. Levende realiteit, die rond galmde in de echo’s van haar ontzetting.   Vogels klapwiekten 1, 2, 3 in vredesnaam, geweersalvo’s eisten gulzig grond, bloed lag geronnen aan mijn voeten.     Als ik haper, sluit ik de boeken en vraag je straks om hetzelfde te doen.   Adem in, adem uit, word wakker. De weg voor ons blijft nog hoogst onzeker… Elbert Gonggrijp,   Heerhugowaard,   21 maart 2011    

Stadsgedicht Sollicitatie stadsdichter Heerhugowaard Ik aan deze stad verwant moet daden tot gedicht verwekken, Heerhugowaard op kaart te zetten, in het nieuws, de ochtendkrant. Geen peulenschil voor een beginner die de stad zich nog herinnert als een grazig polderland, weidevogels, kievit, grutto. Nu, na opgespoten zand, wegen, wijken, winkelcentra. Al bijna niets meer van mijn jeugd dat schaatste op verloren sloten. Nu is alles ingesloten totdat zelfs geen haan meer kraait Maar de toekomst onverdroten. Stad van de zon, stad van kansen. Ik breek een lans voor de gedachte dat zij ons gerieflijk is zover wij nog zo samen wonen dat wij elkaar nog goed verstaan. Jong en oud, van alle talen. Het verhaal kan zo verder gaan. Elbert Gonggrijp,   Heerhugowaard,   24 maart 2011

Slow motion Alphen aan den Rijn, 9 april 2011 In een paar minuten tijd, tussen inkoop en vertrek, die ene gek die had besloten om met gerichte schoten en plein publiek te doden. In het wilde weg. Man, vrouw, kind. Wie dekking vind, verbijsterd in zo’n ongeloof dat geen bericht de lading dekt. En ik kijk toe, heel machteloos, hoe dit nieuws de krant verkoos om mij tot stilte te beroeren. Alphen aan den Rijn. Een schietpartij tot bloedens toe. Straks slechts een voetnoot in de tijd. Hoelang voordat dit drama slijt…   Elbert Gonggrijp,   Heerhugowaard,   10 april 2011

Per ambulance Wij wijken, moeten snel opzij, N242, of Westtangent, voor diegeen in hoogste nood. Hartaanval of ongeluk, dodelijk of zwaar gewond. Keek niet uit of werd geschept. Total loss zo wil het woord. Een onheilspellend ogenblik. Sirenes staan er luid bij stil, dat het wel eens ernst kon zijn. Wij kijken om maar niet voor lang. Zelden maakt ons iets heel bang Door medisoaps in scherp detail. Wij vrezen zelf het ergste niet. Zolang het ons maar niet geschiedt. Dus kijk goed uit en wees alert in snelverkeer en ochtendspits. Leef gezond, ontwijk de stress. En leer de juiste levensles: wat een ander overkomt, kan ook ons gegeven zijn… Elbert Gonggrijp,   Heerhugowaard,   4 april 2011